λαγοδαίτης
λαγοδαίτης, hare-devourer
λᾰγο-δαίτης, ου, ὁ, (δαίω B)
- hare-devourer, A. Ag. 123 (lyr.).
λᾰγοδαίτης -ου, ὁ [λαγώς, δαίνυμι] devourer of hares, of the Atreidai Aeschl. Ag. 123.
λαγο·δαίτης, ου (ὁ) [ᾰ] qui mange les lièvres (aigle) Eschl. Ag. 123.
Étym. λαγώς, δαίνυμαι.
λαγοδαίτης, Hasen fressend, vom Adler, Aesch. Ag. 122.
λαγοδαίτης
λᾰγο-δαίτης, ου, ὁ,
δαίω
- hare-devourer, Aesch.