λειψιφαής
λειψιφαής, waning
λειψῐ-φᾰής, ές,
- waning, σελήνη Max. 455, cf. Heph.Astr. 2.34.
λειψιφαής -ές [λεῖψις , φάος ] waning, of the diminishing moon Max. 455 etc.
λειψι·φαής, ής, ές [ψῐ] dont la lumière fait défaut, est éclipsée, Max. π. κατ. 455.
Étym. λείπω, φάος.
λειψιφαής, μήνη, mit abnehmendem Lichte, sp.D.