λείτωρ

λείτωρ, ορος, ὁ,

• priest, ἀρωγὸς λ. Ath.Mitt. 12.283 (Athens); λείτορες· ἱέρειαι (fort. ἱερεῖς), Hsch.; cf. λείτειραι, λειτορεύω, ὁμολείτωρ, λῃτῆρες, λήτωρ.