λεπυρός
λεπυρός, in a husk, peel, rind
λεπῠρός, ά, όν,
- in a husk, peel, rind, γενέθλη Nic. Th. 136; ἀθέρων στάχυς ib. 803.
λεπῠρός -ά -όν [λέπυρον] covered by skin or by a husk Nic. Th. 136, 803.
λεπυρός, ά, όν [ῡ] recouvert d’une enveloppe (peau, cosse, écale, etc.) Nic. Th. 136, 803.
Étym. v. le préc.
λεπυρός, [ῡ], mit einer Hülse, Schale versehen, στάχυς, Nic. Th. 803, γενέθλη, in einer Schale, einem Ei enthalten, ib. 136.