λεπτόφωνος
λεπτόφωνος, with small, weak voice
λεπτό-φωνος, ον,
- with small, weak voice, Sapph. Oxy. 1231Fr. 22.2, Arist. HA 538b13 (Comp.).
λεπτόφωνος -ον [λεπτός , φωνή ] thin- or weak-voiced Aristot. H.A. 538b 13 (compar.) Luc. Nec. 21 etc.
λεπτό·φωνος, ος, ον, qui a la voix grêle ||
Cp. -ότερος, Arstt. H.A. 4, 11.
Étym. λ. φωνή.
λεπτόφωνος, mit dünner, feiner Stimme, τὰ θήλεα λεπτοφωνότερα Arist. H.A. 4.11 ; Poll. 4.114.