λιθαστικός
λιθαστικός, by stoning
λῐθ-αστικός, ή, όν,
- by stoning, μόρος Sch. A. Th. 199.
λιθαστικός -ή -όν [λιθαστής ] stone-throwing Sch. Aeschl. Sept. 199d.
λιθαστικός, ὁ, steinigend, Schol. Aesch. Spt. 182, Erkl. von λευστήρ.