λιτότης
λιτότης, plainness, simplicity
λῑτότης, ητος, ἡ, (λῑτός)
- plainness, simplicity, κόσμου Democr. 274; τῶν στεφάνων Thphr. Fr. 142; τὴν λ. διώκουσι D.S. 2.59; λ. διαίτης Cic. Fam. 7.26.2; cj. for λεπτότης in Epicur. Sent.Vat. 63.
- II Gramm., a figure of speech, assertion by means of understatement (cf. μείωσις) or negation, Serv. ad Verg. G. 2.125, Donat. ad Ter. Hec. 775.
λῑτότης -ητος, ἡ [λῑτός] simplicity, frugality Thphr. fr. 142 Diod. 2.59.1 Plut. Pomp. 2.11; λ. διαίτης a frugal life Cic. Fam. 7.26.2 ‖ gramm. litotes Serv. Georg. 2.125 etc.
λιτότης, ητος (ἡ) [ῑ]
1 simplicité, absence d’apprêts, Plut. Ages. 36 ; τῆς διαίτης, DS. 2, 59 ; Cic. Fam. 7, 26, régime frugal ||
2 t. de rhét. litote, figure par laquelle on laisse entendre plus qu’on ne dit, Rhét.
Étym. λιτός.
λιτότης, [ῑ], ητος, ἡ, Einfachheit, Schlichtheit ; τῶν στεφάνων Plut. Ages. 36, oft ; τῆς διαίτης, einfache, frugale Lebensweise, DS. 2.59 ; bei den Rhetoren eine Figur, wo weniger gesagt als gemeint ist, Rhett.
λιτότης
λῑτότης, ητος,
λῑτός
- plainness, simplicity, Plut.