λυσσαλέος
λυσσαλέος, raging mad
λυσσ-ᾰλέος, α, ον,
- raging mad, κύνες A.R. 4.1393; also λ. μανίη Man. 4.539.
λυσσαλέος -α -ον, contr. λυσσαλοῦς -ῆ -οῦν [λύσσα ] enraged, furious Ap. 4.1393 (of dogs) Man.1 4.539 (of insanity).
λυσσαλέος, α, ον [ᾰ]
1 atteint de la rage, furieux, A. Rh. 4, 1393 ||
2 qui se manifeste par des accès de fureur, Man. 4, 539.
Étym. λύσσα.
λυσσαλέος, wütend, rasend, Ap.Rh. 4.1393 u. a. sp.D.; μανία, Maneth. 4.539.