λύτειρα
λύτ-ειρα [ῠ], fem. of λυτήρ, Orph. H. 10.17, 32.13.
λύ̆τειρα -ας [λυτήρ] adj. that loosens Orph. H. 10.17 ‖ liberator: κακῶν from evils Orph. H. 32.13.
λύτειρα, ας [ῠ] adj. fém. de λυτήρ, Orph. H. 9, 17 ; 31, 13.
λύτειρα, ἡ, fem. zu λυτήρ, Orph. H. 9.17.