λυσσοδίωκτος
λυσσοδίωκτος, pursued by madness
λυσσο-δίωκτος [ῐ], ον,
- pursued by madness, Orac. ap. X.Eph. 1.6.
λυσσοδίωκτος -ον [λύσσα , διώκω ] driven by fury Xen.1 1.6.2 (codd.; λῃστοδίωκτος edd.).
λυσσοδίωκτος, von Wut, Liebeswut verfolgt, Xen. Eph. 1.6, wo Hemsterh. λῃστοδίωκτος verm.