λυσσομανής
λυσσομανής, raging mad
λυσσο-μᾰνής, ές,
- raving mad, AP 11.232 (Call.Arg.); πλόκαμοι ib. 6.219 (Antip.).
λυσσομᾰνής -ές [λύσσα , μαίνομαι ] furious, infuriated Antip.1 (AP 6.219.2) (of locks) Call.2 (AP 11.232.2) (of an illness).
λυσσο·μανής, ής, ές [ᾰ]
1 enragé, furieux, Anth. 11, 232 ||
2 qui appartient à une personne furieuse, Anth. 6, 219.
Étym. λύσσα, μαίνομαι.
λυσσομανής, ές, rasend, toll, Sp., übertr., ῥομβητοὺς δονέων λυσσομανεῖς πλοκάμους Antip.Sid. 27 (VI.219).
λυσσομανής
λυσσο-μᾰνής, ές
μαίνομαι
- raging mad, Anth.