λυσσήρης
λυσσ-ήρης, ες,
- = λυσσαλέος, Orph. H. 69.6, Man. 6.560.
λυσσήρης -ες [λύσσα ] overwhelmed by fury, furious, beside oneself Orph. H. 69.6 Man.1 6.560, al.
λυσσήρης, ης, ες, enragé, Orph. H. 68, 6 ; Man. 6, 560, 599.
Étym. λύσσα, *ἄρω.
λυσσήρης, ες, = λυσσαλέος, wütend, Orph. hymn. Eumen. 6 u. a. sp.D., wie Man. 6.560.