λύγινος
λύγινος, of agnus castus
λῠγ-ῐνος, η, ον,
- of agnus castus, στέφανος λ. Heph. ap. Ath. 15.673e; cf. λύγος.
λύ̆γῐνος -η -ον [λύγος ] made of agnus castus, of a crown Ath. 15.673e.
λύγινος, η, ον [ῠῐ] fait d’osier, Ath. 673e.
Étym. λύγος.
λύγινος, von Weiden gemacht, geflochten, στέφανος, Ath. XV.673d.