λυγαῖος

λῡγαῖος, α, ον, (λύγη)

• shadowy, murky, gloomy, νέφος S. Fr. 525, E. Heracl. 855; νυκτὸς ὄμμα λυγαίας Id. IT 110, cf. A.R. 2.1120; ἐσθής Lyc. 973; εἱρκτή Id. 351; θάλαμος IG 12(8).92.10 (Imbros, ii/i B.C.). Adv. -αίως Eust. 1756.28, Hsch. (-γαῶς cod.).

λῡγαῖος -α -ον [λύγη] obscure, dark, gloomy, sombre Eur. I.T. 110 Ap. 1.218, 2.1120 etc.; ἐσθῆτα dark-colored clothing Lyc. 973 ‖ deceptive Hsch. ◆ adv. λυγαίως gloomily Hsch. | surreptitiously Hsch.

λυγαῖος, [ῡ], dunkel, finster, wie ἠλυγαῖος ; νυκτὸς ὄμμα λυγαίας Eur. I.T. 110, νέφος Her. 855, wie Soph. frg. 471 ; νύχθʼ ὑπὸ λυγαίην Ap.Rh. 2.1120 ; εἱρκτή Lycophr. 351, vgl. 973.
• Adv. λυγαίως erkl. die VLL σκοτεινῶς u. λεληθότως.

λυγαῖος λῡγαῖος, α, ον λύγη

• shadowy, murky, gloomy, Eur.