μάγευμα
μάγευμα, a piece of magic art
μάγευμα [ᾰ], ατος, τό,
- piece of magic art: in pl., charms, spells, E. Supp. 1110, v.l. in Hp. Morb.Sacr. 18; φάρμακα καὶ μ. ἀκολάστων γυναικῶν Plu. Amat. 2.752c (pl.).
μάγευμα, ατος (τὸ) [μᾰ] charme magique, sortilège, au plur. Eur. Suppl. 1110 ; fig. Plut. M. 110c, 752c.
Étym. μαγεύω.
μάγευμα, τό, Zaubermittel, βρωτοῖσι καὶ στρωμναῖσι καὶ μαγεύμασιν παρεκτρέποντες ὀχετὸν ὥστε μὴ θανεῖν, Eur. Suppl. 1110, wo früher μαντεύμασι stand, u. M.Anton. 7.51 μαγγανεύμασι las, nach Plut. Consol. Apoll. p. 339 richtige Lesart. Bes. künstliche Zubereitung der Speisen, εἰς μακελεῖα καὶ κοπίδας καὶ φάρμακα καὶ μαγεύματα καθειργνύμενον ἀκολάστων γυναικῶν, Plut. Amator. 6.
μάγευμα, ατος, εος,
μᾰγεύω
- a piece of magic art; in pl. charms, spells, Eur.