μάγμα
μάγμα, thick unguent
μάγ-μα, ατος, τό,
- thick unguent, Plin. HN 13.19, PTeb. 273.17 (ii/ iii A. D.); esp. μ. ἡδύχρουν, an ingredient in the Theriaca Andromachi, Androm. ap. Gal. 14.39; also, of a plaster, Id. ap. eund. 13.925; cf. ἡδύχρους.
μάγμα, ατος (τὸ) pâte pétrie, d’où onguent sec, Androm. (Gal. 13, 877).
Étym. μάσσω.
μάγμα, τό, jede geknetete Masse, bes. bei den Aerzten eine dicke Salbe, im Ggstz der flüssigen, vgl. κροκόμαγμα.