μαγεύω

μᾰγ-εύω,

• to be a Magus or skilled in Magian lore, Plu. Art. 3, 6, Philostr. VA 1.2.
• • II use magic arts, E. IT 1338; καταγαγεῖν τὸν Δία μαγεύσαντας Plu. Num. 15.
  • III trans., bewitch, e.g. by philtres, Ach.Tat. 5.22:—Pass., Clearch. 25, Luc. Asin. 54; πέπλον μεμαγευμένον φαρμάκοις Apollod. 1.9.28.
  • • 2 call forth by magic arts, ἔμψυχα AP 12.57 (Mel.), cf. Luc. Asin. 11.

μαγεύω, ein Magier sein, in der Weisheit der Magier unterrichtet sein, Plut. Artax. 3, 6. – Durch magische Künste bezaubern, einnehmen, beschwören, ἀνωλόλυξε καὶ κατῇδε βάρβαρα μέλη μαγεύουσα, Eur. I.T. 1337, nach Valcken emend. für ματεύουσα ; vgl. Clearch. bei Ath. VI.256e u. Mel. 12 (XII.57), ἔμψυχα μαγεύων. Bei Apollod. 1.9.28, πέπλον φαρμάκῳ μεμαγευμένον, ist μεμαγμένον v.l.

μαγεύω μᾰγεύω, Μάγος

• • Ito be a Magus, use magic arts, Plut.: c. acc. cogn., μέλη μ. to sing incantations, Eur.
  • IItrans. to call forth by magic arts, Anth.