μάστειρα
μάστειρα, demanding vengeance
μάστ-ειρα, ἡ, fem. of μαστήρ, metaph., μῆνις μ.
- demanding vengeance, A. Supp. 163 (lyr.); glossed μαστιγωτική in Sch. l.c., whence μαστίκτειρα has been conjectured in A. l.c.
μάστειρα, ἡ, fem. zu μαστήρ, die Aufspürerin, Aesch. Suppl. 154, 168.