μαστιγονόμος
μαστῑγο-νόμος, ον,
- = μαστιγοφόρος, Plu. Vind. 2.553a.
μαστιγο·νόμος, ου (ὁ) [ῑ] inspecteur de police armé d’un fouet, Plut. M. 553a,.
Étym. μάστιξ, νέμω.
μαστιγονόμος, [ῑ], ὁ, nach Poll. 3.145, 153 = ῥαβδοῦχος, ein Aufseher, der eine Peitsche führt, um damit zu strafen, Plut. S. N. V. 7.