μίσυβρις
μίσυβρις, hating insolence
μίσυβρῐς [μῑ], ιος, ὁ, ἡ,
- hating insolence, LXX 3 Ma. 6.9.
μίσ·υβρις, ιος (ὁ, ἡ) [μῑ] qui hait l’insolence, Spt. 3 Macc. 6, 7.
Étym. μισέω, ὕβρις.
μίσυβρις, ιος, Uebermut hassend, Sp.