μισότεκνος
μισότεκνος, hating children
μῑσό-τεκνος, ον,
- hating oneʼs children, Aeschin. 3.78, Ptol. Tetr. 158; Sup., J. BJ 1.30.3.
μισό·τεκνος, ος, ον [ῑ] qui hait ses enfants, Eschn. 64, 11.
Étym. μισέω, τέκνον.
μισότεκνος, [ῑ], Kinder hassend, Kinderfeind, Aesch. 3.78.
μισότεκνος
μῑσό-τεκνος, ον
τέκνον
- hating children, Aeschin.