μακιστήρ
μακιστήρ, long and tedious
μᾱκιστήρ, ῆρος, ὁ,
- long and tedious, μῦθος A. Pers. 698 (troch.); μακιστῆρα καρδίας λόγον is corrupt in Id. Supp. 466 (Sch. δηκτικόν, leg. μαστικτῆρα).
μακιστήρ, ῆρος [ᾱ] adj. m. qui perce, qui blesse, gén. Eschl. Suppl. 466.
Étym. vulg., conj. μαστικτήρ.
μακιστήρ, [ᾱ], ῆρος, ὁ, Aesch. Suppl. 461, ἤκουσα μακιστῆρα καρδίας λόγον, nach der alten Erkl. = das Herz treffend, verwundend.
μακιστήρ
- long and tedious, Aesch.