μάκελλα
μάκελλα, a pick-axe with one point
μάκελλα [μᾰ], ης, ἡ,
- mattock, pick, used for digging and breaking up, Il. 21.259, Luc. Hes. 7: metaph., Τροίαν κατασκάψαντα Διὸς μακέλλῃ A. Ag. 526; μ. Ζηνὸς ἐξαναστραφῇ S. Fr. 727, cf. Ar. Av. 1240.
μάκελλα, ης (ἡ) [μᾰ] pioche, hoyau, Il. 21, 259 ; fig. μ. Διός, Eschl. Ag. 526 ; Ar. Av. 1240 ; ou Ζηνός, Soph. fr. 767, le hoyau de Zeus, c. à d. la foudre.
Étym. pré-grec.
μάκελλα, ἡ (κέλλω, vgl. δίκελλα), Schaufel, Spaten, Hacke, Il. 21.259 ; Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου Διὸς μακέλλῃ, Aesch. Ag. 512, des rächenden Zeus Grabscheit, wobei man an den Blitz denkt. Vgl. Ar. Av. 1240.
μάκελλα
ἡ.
A mattock Il. 21.259.
μάκελλα : mattock, Il. 21.259†.
μάκελλα
μά-κελλα (μᾰ), ης, ἡ,
μία, κέλλω, as δίκελλα from δίς, κέλλω.
- a pick-axe with one point, Il., Aesch.