μακεστήρ Save Bailly 2024 Pape μακεστήρ, ῆρος [ᾱ] adj. m. qui s’allonge, long, Eschl. Pers. 698. Étym. μᾶκος. μακεστήρ, ῆρος, ὁ, μῦθος, im Gegensatz von σύντομος, also lang gedehnt, = μακρός, Aesch. Pers. 684.