μεγαλοφωνία
μεγαλοφωνία, grandiloquence
μεγᾰλο-φωνία, ἡ,
- loudness of voice, Arist. GA 787a3, D.S. 16.92.
- 2 grandiloquence, Luc. Hist.Conscr. 8, JTr. 6, Philostr. VS 1.21.5, Men.Rh. p.369 S.
μεγαλοφωνία, ας (ἡ) [γᾰ]
1 voix haute ou forte, Arstt. G.A. 5, 7, 7 ; DS. 16, 92 ||
2 magnificence de langage, Luc. H. conscr. 8, etc.
Étym. μεγαλόφωνος.
μεγαλοφωνία, ἡ, große, d.i. starke, laute Sprache, DS. 16.92 Luc. hist.conscr. 8.
μεγαλοφωνία
μεγᾰλοφωνία, ἡ,
- grandiloquence, Luc.