μεγαλοφρονέω
μεγαλοφρονέω, to be high-minded
μεγᾰλο-φρονέω,
- to be high-minded, μ. ἐφʼ ἑαυτῷ to be confident in oneself, X. HG 6.2.39; πρὸς τὰς ἀνάγκας LXX 4 Ma. 6.24; to be generous, D.C. 43.21, al.:—Med., display high spirit, περὶ τῆς ἡγεμονίας J. AJ 19.3.1.
- II in bad sense, to be arrogant, Plu. Dio 40, al.:—in Med., Pl. R. 528c; ἐπί τινι D.C. 43.14; τινι Philostr. VA 8.5; πρός τινα . . ὡς . . ib. 1.39.
μεγαλοφρονέω-ῶ, [ᾰ] propr. avoir des sentiments élevés ; en mauv. part : être fier, orgueilleux, s’enorgueillir : ἐφ’ ἑαυτῷ, Xén. Hell. 6, 2, 39, être fier de soi ; τινι, DH. 8, 83, s’enorgueillir de qqe ch. ||
Moy. être arrogant, Plat. Rsp. 528b.
Étym. μεγαλόφρων.
1. vol vertrouwen zijn:
2. arrogant zijn, ook med.
μεγαλοφρονέω, groß gesinnt sein, hohen Sinn haben, gew. tadelnd, stolz, übermütig sein ; ἐφʼ ἑαυτῷ, Xen. Hell. 6.2.39 ; Pol. 35.3.4 ; τινί, Dion.Hal. 8.83 ; Luc. bis accus. 28 u. a.Sp. Auch med., οὐκ ἂν πείθοιντο οἱ περὶ ταῦτα ζητητικοὶ μεγαλοφρονούμενοι, Plat. Rep. VII.528b ; Sp., wie D.Cass.
μεγαλοφρονέω
μεγᾰλοφρονέω,
- to be high-minded, μ. ἐφʼ ἑαυτῷ to be confident in oneself, Xen.:—Mid., in bad sense, to be arrogant, Plat. from μεγαλόφρων