μεγάλως
μεγάλως, Adv. of μέγας.
μεγάλως [ᾰ] adv. grandement, Il. 17, 723 ; Od. 16, 432 ; Hés. Th. 429 ; Xén. Cyr. 8, 2, 10, etc. ; Plat. Hipp. ma. 291e, etc.
Étym. μέγας.
μεγάλως, adv. zu μέγας.
μεγάλως
[μεγαλ-, μέγας.]
Greatly, in a high degree, to a great extent : ἐμὲ μ. ἀκαχίζεις Od. 16.432. Cf. Il. 17.723.
Strong 3171
greatly: Phl 4:10.†
μεγάλως : see μέγας.
μεγάλως
adverb of μέγας, v. μέγας B.