μελάγχιμος
μελάγχιμος, black, dark
μελάγ-χῐμος, ον, poet. for μέλας,
- black, dark, γυῖα, στρατός, A. Supp. 719, 745 (lyr.); φάρη Id. Ch. 11; πέπλοι, οἶς, E. Ph. 372, El. 513; νύξ A. Pers. 301; τὰ μ. dark spots in snow, X. Cyn. 8.1, cf. Poll. 5.66.— For the form cf. δύσχιμος.
μελάγ·χιμος, ος, ον [ῐ] noir, sombre, en parl. de la nuit, Eschl. Pers. 301 ; d’une brebis, Eur. El. 513 ; de vêtements (cf. le suiv.) Eur. Ph. 371, etc.
Étym. μέλας, -χιμος ; cf. δύσχιμος.
μελάγχιμος, (vgl. δύσχιμος), schwarz ; λευκὸν ἦμαρ νυκτὸς ἐκ μελαγχίμου, Aesch. Pers. 293, φάρεα, Ch. 11, γυῖα, Suppl. 700 ; πέπλος, Eur. Phoen. 375, γαίας πέδον, Rhes. 962 ; τὰ μελάγχιμα, = μελάγχειμα, Poll. 5.66.
μελάγχιμος
μελάγχῐμος, ον
- black, dark, Aesch., Eur. Formed from μέλας, with termin. -χιμος, as δύσχιμος from δυσ-