μελαγχαίτης
μελαγχαίτης, black-haired
μελαγ-χαίτης, ου, Dor. -τᾱς, α, ὁ,
- black-haired, of Centaurs, Hes. Sc. 186, S. Tr. 837 (lyr.); of Hades, E. Alc. 439 (lyr.).
μελαγ·χαίτης, ου, adj. m. à la chevelure noire, Hés. Sc. 186 ; Soph. Tr. 837 ; Eur. Alc. 439.
Étym. μ. χαίτη.
μελαγχαίτης, ὁ, der schwarzhaarige ; μίμας, Hes. Sc. 186 ; Nessus, Soph. Trach. 834 ; Hades, Eur. Alc. 440 ; Poseidon, Paul.Sil. ecphr. 64.
μελαγχαίτης
μελαγ-χαίτης, ου, ὁ,
χαίτη
- black-haired, of Centaurs, Hes., Soph., Eur.