μελαγχολάω
μελαγχολάω, to be atrabilious
μελαγ-χολάω,
- to be atrabilious, melancholy-mad, Ar. Av. 14, Pl. 12, 366, 903, Pl. Phdr. 268e, D. 48.56, Alex. 211, Men. Sam. 218, Gal. 1.500, etc.
μελαγ·χολάω-ῶ, avoir la bile noire, l’humeur noire, être sombre ou triste, Ar. Av. 14, Pl. 12, etc. ; Plat. Phædr. 268e, etc.
Étym. μελάγχολος.
μελαγχολάω, schwarzgallig sein, an schwarzer Galle leiden, melancholisch sein, Ar. Av. 14, Plut. 12 u. öfter ; rasen, ὦ μοχθηρὲ μελαγχολᾷς, Plat. Phaedr. 268e ; οὐ μόνον ἄδικος, ἀλλὰ καὶ μελαγχολᾶν δοκῶν, Dem. 48.56 ; τοῖς κακοῖς, Luc. Tim. 8.
μελαγχολάω,
- to be atrabilious, Ar., Plat. from μελάγχολος