μεσήεις
μεσήεις, middle, middling
μεσ-ήεις, εσσα, εν,
- middling (between ἔξοχος and χερειότερος), Il. 12.269.
μεσήεις, ήεσσα, ῆεν, placé au milieu, Il. 12, 269.
Étym. μέσος.
μεσήεις, εσσα, εν, in der Mitte, mittelmäßig, ὅς τʼ ἔξοχος, ὅς τε μεσήεις, ὅς τε χερειότερος, Il. 12.269 ; Hesych. erkl. μέσος τῇ ἡλικίᾳ, was auf die homerische Stelle nicht paßt.
μεσήεις
[μέσος.]
Holding an intermediate position in a scale of excellence, neither good nor bad Il. 12.269.
μεσήεις (μέσος): middling, Il. 12.269†.
μεσήεις, εσσα, εν
μέσος
- middle, middling, Il.