μεσαύλη
μεσ-αύλη, ἡ,
- = μέσαυλος I, prob. in Möller Pap.Berl.Mus. 3.13 (vi A.D.).
μεσ·αύλη, ης (ἡ) cour intérieure entre deux corps de bâtiment, Vitr. 6, 10.
Étym. μέσος, αὐλή ; v. μέσαυλος.
μεσαύλη, ἡ, nur Vitruv. 6.10. S. μέσαυλος.