μέσακτος
μέσακτος, between shores, in mid-sea
μέσακτος, ον, (ἀκτή)
- half-way between two shores, in mid-sea, A. Pers. 889 (lyr.): μεσάκτιος, ον, Sch. ad loc.
- II (ἄγνυμι) broken mid-way, πλευρά A. Fr. 210.
1 μέσ·ακτος, ος, ον, situé entre deux rivages, Eschl. Pers. 889.
Étym. μέσος, ἀκτή.
2 μέσ·ακτος, ος, ον, brisé par le milieu, Eschl. fr. 208.
Étym. μ. ἄγνυμι.
μέσακτος ¹, (ἀκτή) in der Mitte des Ufers od. zwischen zwei Ufern liegend, τὰς ἀγχιάλους ἐκράτυνε μεσάκτους, Aesch. Pers. 861.
μέσακτος ², (ἀκτός) in der Mitte gebrochen, πλευρά, Aesch. frg. 194.
μέσακτος
μέσ-ακτος, ον
ἀκτή
- between shores, in mid-sea, Aesch.