μηδαμόθι
μηδαμόθι, nowhere
μηδᾰμ-όθῐ, Adv.
- nowhere, γῆς Plu. Isid. 2.360a, Luc. Herm. 31.
μηδαμόθι, [ᾰ] adv. nulle part, sans mouv. Plut. M. 360a ; Luc. Herm. 31.
Étym. μηδαμός, -θι.
μηδαμόθι, (korrel. zu πόθι), nirgendwo, = μηδαμοῦ, τῆς γῆς, Luc. Hermot. 31.
μηδαμόθι
- nowhere, Luc.