Logeion | μηνύω

μην-ύω (v. fin.), Dor. μᾱν- B. Fr. 10, SIG 417.7 (Delph., iii B. C.): fut. -ύσω Hdt. 2.121.γʹ, etc.: aor. ἐμήνῡσα h.Merc. 264, And. 1.26, etc.: pf. μεμήνῡκα ib. 22, Pl. Ti. 48b, Men. Pk. 28:—Pass., pf. μεμήνῡται And. 1.10, Th. 1.20: aor. ἐμηνύθην E. Ion 1563, Pl. Criti. 108e: fut. μηνυθήσομαι Gal. UP 5.15:—

disclose what is secret, reveal: generally, make known, declare, μ. τινί τι h.Merc. 254, Pi. N. 9.4, Hdt. 1.23; τι S. OT 102, 1384, etc.; τί μηνύεις νέον; E. Ba. 1029; τὸ πρᾶγμʼ οὐ μεμήνυκʼ Men. l.c.; τοὺς ἑτερογνάθους μ. ἡ πέδη indicates, betrays them, X. Eq. 3.5; Λυδία λίθος μανύει χρυσόν B. l.c.:—Pass., κατὰ τὸ μεμηνυμένον Phld. Acad. Ind. p.81 M.
- - 2 c. acc. et part., πρὸς τὸν βασιλέα μ. τινὰ ἔχοντα show that he has, Hdt. 2.121.γʹ; ἐξ ἐπιβουλῆς ἀποθανόντα τινὰ μ. Antipho 2.1.5; γεγονὼς ἐμηνύθη πόλεμος Pl. Criti. l.c.: the part. is sts. omitted, τόδʼ ἔργον . . σε μηνύει κακόν (sc. ὄντα) E. Hipp. 1077: c. acc. et inf., [ποιηταὶ] ταῦτα οὕτως ἔχειν μ. Pl. R. 366b; also ἡ ἐπιστήμη μ. ὡς . . ἑπομένης τῆς ψυχῆς gives indication of the soul as following, Id. Cra. 412a.
  - 3 folld. by an interrog. or Conj., μήνυσον αὐτοῖς τίς ἐστιν Id. Ap. 24d; ἀλλά μοι μηνύσατε εἰ . . inform me whether . ., Ar. Ach. 206; μ. ὅτι . . Arist. EN 1101b29.
  - 4 abs., ὡς ὁ ἔμπροσθεν μεμήνυκεν ἡμῖν λόγος Pl. Phdr. 277c, cf. Phlb. 19b.
- II at Athens, inform, lay information against another, κατά τινος And. 1.20, Lys. 6.23; τινας Docum. ap. And. 1.13; ταῦτα And.ibid.; περὶ τῶν μυστηρίων ib. 19; μ. τι κατά τινος Th. 6.60; μ. τοῖς ἄρχουσίν τι Pl. Lg. 730d; πρός τινας D. 24.11: abs., ὁ μηνύσας OGI 665.29 (Egypt, i A. D.): impers. in Pass., μηνύεται information is laid, Th. 6.28; ὑποτοπήσαντες . . Ἱππίᾳ μεμηνῦσθαι Id. 1.20, cf. 6.57, And. 1.10; ὧν πέρι ἄλλων ἐμεμήνυτο Th. 6.61:— Pass., also of persons, to be informed against, denounced, τῶν μετʼ αὐτοῦ μεμηνυμένων ib. 53, cf. X. HG 3.3.10; πρᾶγμα μηνυθέν E. Ion 1563; μηνυθέντος τοῦ ἐπιβουλεύματος Th. 4.89. [ῡ always in fut., aor., and pf.; and in Att. so in pres. and impf.; ῠ in Ep. and Lyr. in pres. and impf., h.Merc. 254, Pi. N. l.c., O. 6.52, P. 1.93, I. 8(7).60, B. l.c., but ῡ, h.Merc. 373, B. 9.14, and later.]

μηνύω (f. ύσω, ao. ἐμήνυσα, pf. μεμήνυκα) [υ touj. long au fut. et à l’ao. au prés. et à l’impf. ; long chez les Att., commun chez les Épq. et Pind. dev. une voy. brève]

1 donner une indication, indiquer, révéler : τι, Soph. O.R. 102, 1384, etc. qqe ch. ; τί τινι, Hh. Merc. 254 ; Hdt. 1, 23, révéler ou faire savoir qqe ch. à qqn ; τινὰ κακόν, Eur. Hipp. 1077, montrer que qqn est méchant ||

2 en mauv. part : dénoncer : τί τινι, Plat. Leg. 730d ; Eur. Hipp. 520 ; Ar. Ach. 206 ; τι εἴς τινα, Plat. Menex. 239b ; τι πρός τινα, Dém. 703, 13 ; Luc. Herm. 34, qqe ch. à qqn ; κατά τινος, Lys. 105, 18 et 19, faire une dénonciation contre qqn ; περί τίνος, Thc. 6, 61, au sujet de qqn ; avec un part. : τινὰ ἔχοντα, Hdt. 2, 121 ; Ant. 115, 21 ; avec une prop. inf. Plat. Rsp. 366b, dénoncer qqn comme ayant, etc. ; au pass. être dénoncé, en parl. de choses, Thc. 4, 89, etc. ; en parl. de pers. Xén. Hell. 3, 3, 10 ||

➳ Prés. dor. μανύω [ᾱ] Pd. N. 9, 4 ; Bacchyl. fr. 14, 2. Impf. 3 sg. dor. μάνυε [ᾱ] Pd. O. 6, 52 ; ao. dor. μάνυσον [ᾱ] Eur. Hec. 193, 194.

Étym. p.-ê. R. indo-europ. *meh₂-, notifier.

μηνύω, Dor. μᾱνύω
1. alg. aan het licht brengen, onthullen, verklappen, met acc.: αὔχημα δόξας οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει alleen de verkondiging van de roem onthult het leven van overleden mannen Pind. P. 1.93; met acc. en dat.: ὁ τῷ Θρασυβούλῳ τὸ χρηστήριον μηνύσας degene die de orakelspreuk aan Thrasybulus had onthuld Hdt. 1.23.1; met acc. en ptc.: τὸ … ἔργον … σε μηνύει κακόν (sc. ὄντα) de daad verraadt dat jij slecht bent Eur. Hipp. 1077; ὡς ... μηνύσει αὐτὸν ἔχοντα τὰ χρήματα dat ze zou verklappen dat hij het geld had Hdt. 2.121γ.2.
2. jur.
a. met acc. v. zaak aangeven, informatie geven over, getuigen over; met acc. en dat. iets bij iem.: μηνύων τὴν τῶν ἄλλων τοῖς ἄρχουσιν ἀδικίαν omdat hij het misdrijf van anderen aangeeft bij de archonten Plat. Lg. 730d; met acc. en κατά + gen.: καθ’ ἑαυτοῦ καὶ κατ’ ἄλλων μηνύει τὸ τῶν Ἑρμῶν hij getuigde over de Hermen-zaak tegen zichzelf en tegen anderen Thuc. 6.60.4; pass..: μηνύεται … περὶ … τῶν Ἑρμῶν οὐδέν er werd geen enkele getuigenis gegeven over de Hermen Thuc. 6.28.1.
b. met acc. v. pers. aangifte doen tegen, beschuldigen, met acc. v. pers.: τούσδε Ἀνδρόμαχος ἐμήνυσεν deze mannen beschuldigde Andromachus And. 1.13.
c. zonder acc. als informant optreden, getuigen, aangifte doen: ἐμήνυσε … κατὰ τῶν αὑτοῦ συγγενῶν καὶ φίλων hij trad op als informant tegen zijn eigen verwanten en vrienden Lys. 6.23.

μηνύω, etwas Verborgenes anzeigen, verraten, angeben, H.h. Merc. 254 ; übh. kund machen, ματέρι αὐδὰν μανύει, Pind. N. 9.4 ; P. 1.93 u. öfter ; ποίου γὰρ ἀνδρὸς τήνδε μηνύει τύχην ; Soph. O.R. 102 ; τά τοι κακῶς εὑρημένʼ ἔργα τῷ λόγῳ μηνύεται, O.C. 1190 ; τί μηνύεις νέον, Eur. Bacch. 1028, öfter ; πρᾶγμα μηνυθέν, Ion 1563 ; Ar. Ach. 206 ; χρηστήριον, Her. 1.23 ; bes. ein Verbrechen anzeigen, Anzeige machen, Thuc. 6.27, 28 ; μηνυθέντος τοῦ ἐπιβουλεύματος, 4.89 ; τὶ κατά τινος, 6.60 ; μεμηνυμένων αὐτῶν περὶ μυστηρίων ὡς ἀσεβούντων, 6.53 ; ὅτι μεμήνυνται, daß sie verraten waren, Xen. Hell. 3.3.10 ; mit folgd. partic., τινὰ ἔχοντα, Her. 2.121.3 ; αὐτὸν ἀποθανόντα, Antiph. 2 α 5 ; Andoc. 1.12, 13 ff.; pass., πόλεμος γεγονὼς ἐμηνύθη, Plat. Criti. 108e ; τὴν τῶν ἄλλων τοῖς ἄρχουσιν ἀδικίαν, Legg. V.730d, wie Rep. II.361b u. öfter ; übh. andeuten, zeigen, ὡς ὁ ἔμπροσθεν πᾶς μεμήνυκεν ἡμῖν λόγος, Phaedr. 277c ; Phil. 19b, Polit. 264b ; Sp., πρός τινα, Luc. Hermot. 51, wie schon Dem. 24.11 μηνύειν πρὸς τοὺς ζητητάς sagt ; πολλὰ μηνύομεν τῶν γεγονότων καὶ τῶν ἐσομένων προσημαίνομεν vrbdt Plut. de orac. 38.
[Υ, der Regel nach im fut., aor. u. den folgdn tempp. lang, ist im praes. u. impf. ursprünglich kurz, H.h. Merc. 254 u. Pind. a.a.O.; doch bei folgender langer Silbe auch lang, H.h. Merc. 373, vgl. Graef. Mel. 60.3 ; so gew. auch bei den Attikern, vgl. Soph. O.C. 1190 Ar. Ach. 206.]

Number of occurrences in NT: 4
Strong 3377

** μηνύω, [in LXX: II Mac 3:7 6:11 14:37, III Mac 3:28, IV Mac 4:3*;]

to disclose, declare, make known: Lk 20:37, I Co 10:28; in forensic sense, to inform, report: Jo 11:57; pass., c. dat. pers., Ac 23:30.†

1 revelar

1.a c. suj. divino

παρεδρικῶς προσ[γίνεται δαί]μων, ὅς τὰ πάντα μηνύσει σοι ῥητῶς
a modo de asistente existe un demon que te lo revelará todo expresamente P I 1

τί ἐστιν τὸ ἔνθεόν σου ὄν[ομ]α; μήνυσόν μοι ἀφθόνως
¿cuál es tu nombre divino? revélamelo sin envidia P I 161

2 informar de, indicar un elemento de la práctica

λαβὼν ὑμένα ὄνειον καὶ ... ἐπίγραφε ἐπ' αὐτοῦ τὸ ζῴδιον τὸ μηνυθησόμενον
toma una piel de asno y graba sobre ella la figura que se te indicará P IV 2016 P IV 2069

λαβὼν καλπάσου φύλλον ζωγράφησον τῷ μηνυθησομένῳ σοι μέλανι τὴν θεὸν τήν σοι μηνυθησομένην
toma una hoja de lino y con la tinta que se te indicará dibuja la diosa que te será indicada P IV 2046 P IV 2069

μηνύω Dor. μανύω,

- Ito disclose what is secret, reveal, betray, generally, to make known, declare, indicate, Hhymn., Hdt., Attic:—with acc. and part., μ. τινὰ ἔχοντα to shew that he has, Hdt.; the part. is sometimes omitted, τόδʼ ἔργον σε μηνύει κακόν (sc. ὄντα) Eur.
- IIat Athens to inform, lay public information against another, κατά τινος Oratt.:—impers. in Pass., μηνύεται information is laid, μεμήνυται it has been laid, Thuc.
- - 2in Pass. also of persons, to be informed against, to be denounced, Xen.:—also of things, μηνυθέντος τοῦ ἐπιβουλεύματος Thuc.

Menu

Word wheel

μηνύω

Saved

Recent