μήρινθος

μήρινθος, ἡ, gen. ου; metapl. acc. sg. μήρινθα, as if from μήρινς (cf. ἕλμινς, πείρινς), Orph. A. 597:—

• cord, line, string, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός Il. 23.854, cf. 869; μήρινθον ἐπισπασάμενοι Arist. Mu. 398b17; γραμματεῖον μηρίνθῳ δεδεμένον Ach.Tat. 8.12: metaph., εἰ μὴ μηρίνθους ἡ φιλοσοφία περιτέθεικεν Plu. Alex. fort. 2.333c; fishing-line, Theoc. 21.12: hence prov., αὕτη μὲν ἡ μ. οὐδὲν ἔσπασε this line caught nothing, i. e. it was of no avail, Ar. Th. 928, cf. Luc. Herm. 28; cf. σμήρινθος. (Hsch. has μηρινθίᾳ· σπάρτῳ (post μήρυγμα).)

μήρινθος, ἡ (vgl. μῆριγξ, σμήρινθος, μέρμις), Faden, Schnur ; πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, Il. 23.854 ; sprichwörtlich ἡ μήρινθος οὐδὲν ἔσπασε, der Faden zog nicht, Ar. Th. 935, d.i. es half Nichts, von der Angel hergenommen ; Luc. Herm. 28. Ein acc. sing. μήρινθα wie von μῆρινς, Orph. Arg. 599, 1095, wo Hermann μέρμιθα liest.

μήρινθος

-ου, ἡ

[cf. μηρύομαι.]

A cord or string Il. 23.854, 857, 866, 867, 869.

μήρινθος (μηρύω): cord. (Il. 23)

μήρινθος, ἡ, μηρύομαι

• a cord, line, string, Il.: a fishing-line, Theocr.