μηνυτικός
μηνυτικός, containing information, incriminating
μην-ῡτικός, ή, όν,
- containing information, incriminating, γράμμα οὐδὲν τῶν μ. D.C. 78.21.
- II significative, indicative, φωναί τινος μ. S.E. P. 1.187, cf. Ph. 1.57, Alex.Aphr. in Metaph. 197.13; κρίσεως Gal. 18(2),299; αἴσθησις μ. τοῦ πάθους Plot. 4.4.17.
μηνυτικός, ή, όν [ῡ] propre à faire connaître, qui révèle, DC. 78, 21 ; Sext. P. 1, 187, M. 1, 106.
Étym. μηνύω.
μηνυτικός, [ῡ], anzeigend, S.Emp. adv.eth. 245 ; verräterisch, DC. 78.21.