μηριαῖος
μηριαῖος, of or belonging to the thigh
μηριαῖος, α, ον, (μηρός)
- of or belonging to the thigh, μυελός Hippiatr. 12; ὀστᾶ Sch. Il. 1.40: Subst., αἱ μ. the thighs, of the horse, X. Eq. 11.4; of the dog, Id. Cyn. 4.1.
μηριαῖος, α, ον, de la cuisse ; ἡ μηριαία, Xén. Eq. 11, 4 ; Cyn. 4, 1, cuisse d’un cheval ou d’un chien.
Étym. μηρός.
μηριαῖος, zu den Schenkeln gehörig, an den Schenkeln ; ὀστᾶ, Schol. Il. 1.40 ; Xen. Hipp. 11.4 ; Sp.
μηριαῖος, α, ον
μηρός
- of or belonging to the thigh, Lat. femoralis, αἱ μ. the thighs, Xen.