μητρο-λῴας, v. μητραλοίας.
μητρολῴας -ου zie μητραλοίας.
Number of occurrences in NT: 1
Strong 3389
* μητρολῴας (Rec. -αλῴας, in cl., -αλοίας, v. Bl., § 3, 3; 6, 2), -ου, ὁ (< μήτρρ + ἀλοιάω, to smite);
(a) a matricide: [I Ti 1:9] (AV, R, txt., but v. infr.);
(b) a smiter of his mother: [I Ti 1:9] (R, mg., cf. [Ex 21:15], and v. Ellic., CGT, in l.).†