μητροκτόνος
μητροκτόνος, killing one’s mother, matricidal
μητρο-κτόνος, ον,
- killing oneʼs mother, matricidal, μ. φίτυμα, of Orestes, A. Ag. 1281; μ. χεῖρες Id. Eu. 102; μ. μίασμα the stain of a motherʼs murder, ib. 281; μ. κηλίς, αἷμα, E. IT 1200, Or. 1649.
- 2 Subst., matricide, A. Eu. 493 (lyr.), E. El. 975, Pl. Lg. 869b; ἔσχατος Αἰνεαδῶν μ. ἡγεμονεύσει, of Nero, D.C. 61.16.
μητρο·κτόνος, ος, ον :
1 qui tue sa mère ; ὁ μ. Eschl. Eum. 102, etc. ; Eur. El. 975, etc. ; Plat. Leg. 869b, meurtrier de sa mère, parricide ||
2 relatif au meurtre d’une mère, Eschl. Eum. 281, etc. ; Eur. I.T. 1200, Or. 1649.
Étym. μήτηρ, κτείνω.
μητροκτόνος, die Mutter tötend, Muttermörder ; χεῖρες, Aesch. Eum. 102 ; μίασμα, 271 ; subst., 470 ; Eur. κηλίς, αἷμα, I.T. 1200, Or. 1449, auch subst. öfter ; in Prosa, Plat. Legg. IX.869b.
μητροκτόνος
μητρο-κτόνος, ον
κτείνω
- 1killing oneʼs mother, matricidal, Aesch.; μ. μίασμα the stain of a motherʼs murder, Aesch.; so, μ. κηλίς, αἷμα Eur.
- 2as Subst. a matricide, Aesch., Eur.