μητροφόνος
μητροφόνος, murdering one’s mother, matricidal
μητρο-φόνος, ον,
- murdering oneʼs mother, ἀντίποινʼ ὡς τίνῃς ματροφόνου δύας (Casaub. for μητροφόνας) A. Eu. 268 (lyr.).
- 2 as Subst., matricide, ib. 257 (lyr.).
- II slayer of a mother, Nonn. D. 43.147, al.
μητρο·φόνος, ος, ον, qui tue sa mère, meurtrier de sa mère, parricide, Eschl. Eum. 257, 268 ||
➳ Dor. ματροφόνος [ᾱ] Eschl. ll. cc.
Étym. μ. πεφνεῖν.
μητροφόνος, die Mutter mordend ; δύα, Aesch. Eum. 258 ; subst., der Muttermörder, 246.
μητροφόνος
μητρο-φόνος, ον
*φένω
- 1murdering oneʼs mother, matricidal, Aesch.
- 2as Subst. a matricide, Aesch.