μικρόμματος
μικρόμματος, small-eyed
μικρ-όμμᾰτος, ον,
- small-eyed, Arist. Phgn. 808a30.
μικρ·όμματος, ος, ον [ῑᾰ] qui a les yeux petits, Arstt. Physiogn. 3, 13.
Étym. μ. ὄμμα.
μικρόμματος, kleinäugig ; Arist. physiogn. 3 (808a30); DL. 5.1.