μικρόλυπος
μικρόλυπος, vexed at trifles
μικρό-λῡπος, ον,
- vexed at trifles, Plu. Sanit. 2.129c, Apophth.reg. 171b, Heph.Astr. 1.1; μ. ἤθη Plu. Phoc. 2.
μικρό·λυπος, ος, ον [ῑῡ] qui s’afflige pour des riens, Plut. M. 129c.
Étym. μ. λύπη.
μικρόλυπος, [ῡ], der sich über Kleinigkeiten betrübt, ärgert neben ἐπίχολος u. ὀξύς, Plut. sanit. tuend. p. 389, Superst. 12, öfter.