μνήστωρ
μνήστωρ, mindful of
μνήστωρ, ορος, ὁ,
- mindful of, τινος A. Th. 180 (lyr.).
μνήστωρ, ορος :
1 adj. m. qui pense à, qui se souvient de, gén. Eschl. Sept. 181 ||
2 subst. ὁ μν. Clém. 212, prétendant.
Étym. μνάομαι.
μνήστωρ, ορος, ὁ, poet. = μνηστήρ, auch = eingedenk, ὀργίων μνήστορες ἔστε μοι, Aesch. Spt. 163.
μνήστωρ, ορος, ὁ,
μνάομαι
- mindful of, τινός Aesch.