μνηστύς
μνηστύς, ύος, ἡ, Ion. for μνηστεία,
- wooing, courting, asking in marriage, παύσεσθαι . . μνηστύος ἀργαλέης Od. 2.199; μή πως . . καταισχύνητέ τε δαῖτα καὶ μνηστύν [ῡ] 16.294.
μνηστύς, ύος (ἡ) [ῡς, ῠο] demande en mariage, Od. 2, 199 ; 16, 294 ; 19, 13 ; Anacr. 18, 12.
Étym. μνάομαι.
μνηστύς, ύος, ἡ, ion. = μνηστεία, das Freien, Werben um eine Frau, μὴ καταισχύνητε δαῖτα καὶ μνηστύν, Od. 16.294 u. öfter.
[Υ ist Od. 16.294, 19.13 lang, aber in den dreisilbigen Casus kurz.]
[Υ ist Od. 16.294, 19.13 lang, aber in den dreisilbigen Casus kurz.]
μνηστύς
-ύος, ἡ
[as μνῆστις.]
A wooing or courting : παύσεσθαι μνηστύος Od. 2.199. Cf. Od. 16.294= Od. 19.13.
μνηστύς , υος: wooing, courting. (Od.)
μνηστύς, ύος, ἡ,
Ionic for μνηστεία, Od.