μυκητικός
μυκητικός, bellowing
μυκ-ητικός, ή, όν,
- bellowing, Corn. ND 22, S.E. M. 11.38.
μυκητικός, ή, όν [ῡ] dont la nature est de mugir, Corn. N.D. 22, p. 194.
Étym. μυκάομαι.
μυκητικός, [ῡ], brüllend, ζῷον, S.Emp. adv.eth. 38.