ναρθήκινος
ναρθήκινος, made of νάρθηξ
ναρθήκ-ινος, η, ον,
- made of νάρθηξ, Arist. Aud. 803a41.
ναρθήκινος, η, ον, de férule, Arstt. Aud. 52.
Étym. νάρθηξ.
ναρθήκινος, von νάρθηξ gemacht, Arist. de aud. 52.