ναρκώδης
ναρκώδης, numb, torpid
ναρκ-ώδης, ες,
- numb, torpid, Hp. Art. 48 (Comp.), Dsc. 3.101; τὸ ν. νεῦρον, in the elbow, Hp. Mochl. 1, cf. Prorrh. 1.139, Art. 19; βαρύτητες ν. Plu. QConv. 2.647b; πόνος ν. Gal. 8.70; sluggish, ὁρμαί Phld. D. 1.13. Ion. Adv. ναρκωδέως Hp. Prorrh. 1.120, Mul. 2.145.
ναρκώδης, ης, ες, qui est dans un état de torpeur, engourdi, Hpc. 145g, 203e, etc. ; Plut. M. 647b, 658f, etc.
Étym. νάρκη, -ωδης.
ναρκώδης, ες, erstarrt, betäubt, Harp. u. Sp. S. νάρκισσος.