νάρκα
νάρκα, ἡ,
- = νάρκη I, Men. 498, Sor. 2.17, M.Ant. 10.9.
1 νάρκα (ἡ) c. νάρκη, Mén. (Ath. 314b).
2 νάρκα, v. *νάρξ.
νάρκα, heteroklitischer accus. zu νάρκη, Opp. Cyn. 3.55. Auch nom., = νάρκη.