ναρδόσταχυς
ναρδόστᾰχυς, υος, ὁ, = foreg., Dsc. 2.16, Gal. 6.339.
ναρδό·σταχυς, υος (ὁ) [τᾰ] épi ou fleur de nard, Gal. 6, 148.
Étym. νάρδος, στάχυς.
ναρδόσταχυς, υος, ἡ, die ährenförmige Blüte der Narde ; Schol. Nic. Ther. 605 ; Galen.